Een baby op komst en een hond in huisIn het begin van mijn zwangerschap stond ik er niet zo erg bij stil. Onze hond Babette (Babs) is een lid van het gezin. Mijn buik groeide en groeide en toen kwamen er kleine schopjes. De eerste keren dat Babs dat merkte, leek ze de bewegingen van de baby te horen. Ze probeerde achter de kussens te graven en ze was heel verwonderd. Vanaf toen werd ze erg beschermend en zorgzaam voor mij en de baby in mijn buik. Mijn man en ik stelden ons meer vragen en besloten om erover te lezen. We schakelden zelfs een hondenpsycholoog in om tips te vragen. Hieronder vind je de tips en tricks die bij ons werkte!

 

F82237DC-6EB7-4041-9B02-490452364F10.jpeg

 

1. Laat je hond ruim van tevoren wennen.

Na de kerstperiode ruilden we de kerstboom in voor de babybox. Cécile werd pas in maart geboren, maar onze hond moest kunnen wennen aan de vreemde voorwerpen in huis. Als je pas op het moment dat de baby er is de woonkamer begint te ‘verbouwen’ kan dat zeer onwennig zijn voor je hond.

We lieten Babs ook al regelmatig babygeluidjes horen en het gehuil van een baby via Youtube. Zelfs met de iPad in de babybox. Toen Cécile er was reageerde Babs dan ook niet vreemd op de geluiden.

2. Zorg ervoor dat je hond gehoorzaamt en goed naar je luistert.

Uiteraard is het erg belangrijk dat je hond een goede opvoeding krijgt en goed kan luisteren. Als je hond nooit gehoorzaamt, kan je niet verwachten dat het beestje zich bij de komst van een nieuw gezinslid plots gaat gedragen. Een hondenpsycholoog kan dan eventueel baat bieden.

3. Laat de hond voor de eerste ontmoeting  snuffelen aan babykleertjes.

Mijn man bracht dagelijks gedragen babykleertjes mee naar huis uit het ziekenhuis om Babs er aan te laten snuffelen. Op die manier wordt de hond de babygeur al gewoon. We lieten Babs ook eenmalig aan een pamper ruiken, maar een pamper in de mand leggen, zoals we soms op internet lazen, deden we niet.

4. Gedraag je niet anders en verdeel de aandacht.

Deze gulden regel kregen wij mee. Al vond ik dat wel moeilijk eens de eerste ontmoeting daar was. Mijn man en ik hadden er zoveel over gelezen, maar ik was toch een beetje ongerust toen Babs de eerste keren mocht snuffelen aan ons dochtertje Cécile. ‘Enkel de voetjes, hé!’, zei ik dan. Ik moet toegeven dat het verdelen van de aandacht in de beginfase ook niet helemaal ging voor mij. Ik vind dat wel jammer, want we hebben een superlieve en trouwe hond. Intussen ben ik het helemaal gewoon en probeer ik regelmatig samen met Cécile en Babsie te gaan wandelen of in de tuin te spelen.

5. Laat de hond eerst alleen met jou en introduceer dan pas de baby.

Tijdens ons verblijf in het ziekenhuis logeerde Babs bij mijn ouders. Toen ik thuiskwam met Cécile lieten we haar nog enkele dagen daar. Toen we haar gingen ophalen, ben ik eerst een wandeling met onze hond gaan maken. Het was voor haar immers ook wennen dat ze me een dikke week niet meer gezien had.  Nadien introduceerden we Cécile pas. Die eerste ontmoeting vond ik zo spannend. Ook al vertrouw je je hond 100%, je weet nooit hoe je hond precies zal reageren. Gelukkig  verliep het allemaal heel goed. Intussen zet Cécile haar eerste stapjes en vindt ze het super om achter Babette aan te hollen.  Babs lijkt er ook niet om te geven.

>> LEES OOK: Shop the baby look

Hebben jullie een hond in huis? Hoe gaat dat met de kinderen? Ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen!

Liefs

Michelle

 

 

 

 

4 Comments on Baby op komst en een hond in huis?

  1. Melissa
    21 april 2018 at 08:46 (1 maand ago)

    Wij hebben zelf een mopshondje en dat was (voor de geboorte van onze zoon) ons “echte” dochter 😂. Nor werd overal bij betrokken en een echte familiehond. Ze lag de avonden meestal bij mijn man op de zetel maar vorig jaar rond de feestdagen veranderde dat plots … ze kwam altijd bij mij liggen en dicht tegen me aan.. Achteraf besefte we dat de hond het voor ons door had dat we zwanger waren. We ontdekten dit zelf 2/1/2017 pas. Ze was gefascineerd door mijn groeiende buik en lag er graag met haar hoofdje op. We hadden dan ook totaal geen schrik voor hoe dit zou lopen eens onze zoon er was. Helaas is het niet zo gegaan zoals we hadden gehoopt en ben ikzelf meer dan een maand in het ziekenhuis verbleven na de bevalling. Ik vermoed dat het daarom anders is verlopen met Nora . (Ze verbleef die maand bij mijn schoonouders waar ze met regelmaat eens naar toe gaat ). Mijn man nam wel al die tijd kleertjes ed mee voor aan te snuffelen en in haar mandje te leggen. Bij thuiskomst ging ik eerst binnen omdat ik haar al meer dan een maand niet zag en ik merkte wel dat ze “anders” deed tegen me. Niet verwonderlijk als je mekaar zolang niet ziet zeker . Nadien snuffelde ze erg hevig (en oook hier zei ik “enkel de voetjes” want dat doet wat met je als je je kindje zo kwetsbaar ziet )aan Jonas . Gedurende de weken vorderde werd ze erg afstandelijk. Ze wou er het liefst niks mee te maken hebben en kroop dan liefst ver uit de buurt van Jonas. We probeerden zoveel mogelijk de aandacht te verdelen (maar dit vond ik zelf ook erg moeilijk aangezien ikzelf zo een zware periode meemaakte waar ik erg veel geluk had dat ik er nog was.. en een periode gescheiden van mijn zoon door opname icu wou ik dan ook iedere seconde bij mijn zoon zijn)w. Enkele weken terug was Nora erg “anders” . Staart omlaag, bleef in haar mandje liggen, wou niet eten,… volgens de dierenarts een depressieve /treurende hond. Nora is namelijk wel een dominant karakter en ze kreeg het niet verkropt dat ze de troon niet meer alleen had. We hebben weken extra veel aandacht aan haar besteed en
    Gaan wandelen met haar zodat ze toch opgekrikt werd. Dir is dan ook gelukt. Sinds kort (zoon is ondertussen 8maanden) zoekt ze toenadering naar Jonas en komt ze lekker langs hem zitten in de zetel. We merken
    Dat het nu pas de goede kant uit gaat . Het heeft lang geduurd maar toch blij dat Nora Jonas lijkt te aanvaarden. Zou niet weten wat doen mocht dit niet lukken .

    Beantwoorden
    • Michelle
      30 april 2018 at 13:40 (3 weken ago)

      Super dat het nu beter gaat!

      Beantwoorden
  2. karin
    28 april 2018 at 23:34 (4 weken ago)

    Toen ik in het ziekenhuis lag, nam mijn schoonmoeder een luier mee om de hond aan te laten ruiken. Dat was het enige wat wij ter voorbereiding hadden gedaan. Onze dobermann was een vriendelijke hond naar andere mensen, maar dat veranderde toen de baby er was. Zodra er bezoek kwam, legde ze haar hoofd op de baby in de wipstoel en iedereen die niet tot het gezin behoorde (mama, papa, oma’s) moest uit de buurt blijven. zodra ze te dicht kwamen begon ze te grommen. Die sterke band is gebleven en onze hond ging later tussen het speelgoed liggen als mijn kinderen aan het spelen waren en kreeg regelmatig een onderbroek op haar hoofd als mutsje…

    Beantwoorden
  3. Saar
    30 april 2018 at 14:54 (3 weken ago)

    Wij hebben twee hondjes: een Mechelse herder en een Border Collie. Niet meteen twee rassen die met kindjes samen gaan. Toch hebben ook wij de stap gewaagd en het is een succes geworden.
    Alle tips die jij geeft, hebben wij ook toegepast, maar ik moet zeggen dat het voor beide honden best wennen was. Onze mechelse herder maakte zelfs aanstalten om de baby als prooi te aanzien. Wij hebben altijd met afleiding gewerkt en reageerden nooit streng als hij raar reageerde. Rond een maand of zes zijn we begonnen met voeding volgens de Kleintjes Methode/Rapley en daarbij is veel voedsel op de grond gevallen. Op die manier hebben mijn dochter en de mechelse herder een band gekweekt die onvoorstelbaar is. Ze kruipt zijn mand in, trekt aan zijn staart en die oude rakker reageert zo goed als niet!
    Honden en kindjes: ze gaan echt samen. Zelfs met een oude hond lukt het nog om aan te passen (hij is ondertussen 11 jaar…)

    Beantwoorden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *