Het is weer tijd voor een bijzonder verhaal op de blog. Vandaag vertelt Laura over haar bijzondere zwangerschap. Omdat ze aan de ziekte van Bechterew lijdt, had haar reumatoloog Laura en haar vriend aangeraden om hun kinderwens snel in vervulling te brengen. Door haar ziekte werd Laura’s zwangerschap fysiek een hel. 

Bijzonder verhaal: Laura lijdt aan de ziekte van Bechterew

Mijn vriend (27) en ik (25) kregen in 2016 van mijn reumatoloog te horen dat we niet lang meer mochten wachten om onze kinderwens waar te maken. Ik heb namelijk de ziekte van Bechterew. Voor sommigen zal dit bekend in de oren klinken, voor anderen is dit Chinees. Korte samengevat treedt er bij deze ziekte ontsteking van alle gewrichten (vooral aan het bekken bekken) en verkromming van de ruggenwervel op.

Toen we dit te horen kregen, hebben we niet lang meer gewacht om deze droom waar te maken. We waren hier zeker klaar voor! Na een jaar proberen zonder resultaat, gingen we een keertje langs bij de gynaecoloog. Zij wilde vruchtbaarheidsonderzoeken plannen. Enkele  weken na dit bezoek kwam onze droom echter uit: er stond een mooie + op de zwangerschapstest! En dit op de dag voor we op reis naar Mexico vertrokken. We wisten met onze blijdschap geen blijf. EINDELIJK!

Ik wist dat ik meteen zou moeten stoppen met mijn medicatie (wekelijks kreeg ik een spuit). Na twee weekjes genieten in Mexico konden we het leuke nieuws aan onze familie vertellen. Ik was toen 10 weken zwanger. Iedereen was uiteraard enorm blij.

Moeilijke zwangerschap

Op zaterdag 11 november 2017, na 12 weken zwangerschap, stond ik op met hevige pijn in mijn billen. Ik kon niet meer rechtstaan. Ik was in paniek … Al had ik snel door dat mijn ziekte een opstoot maakte. We zijn dan snel weer naar de gynaecoloog geweest. Zij vertelde mij dat ik absoluut niets kon doen, en dat dit een hel zou worden. Ze zou gelijk krijgen. Heel mijn zwangerschap heb ik in een rolstoel doorgebracht. Ik kon niets zelf en was afhankelijk van iedereen.

Keizersnede

Op 23 weken vertelde mijn gynaecoloog dat het een keizersnede zou worden omdat het risico op verlamming bij een gewone bevalling voor mij te groot was. Mijn bekken zou een natuurlijke bevalling immers niet aankunnen. Ik vond dit niet zo erg om te horen. We konden nu namelijk gaan aftellen, aangezien we een datum hadden gekregen waarop onze kleine meid geboren zou worden.

Ik sleurde me erdoor, elke dag opnieuw … Er zijn heel wat tranen gevloeid, maar ondanks de verschrikkelijke pijn bleef ik meestal positief. Want ik zou mama worden! Dat is het mooiste cadeau dat je kan krijgen. Al moest ik er dan wel enorm veel voor afzien.

Emilia

Wat was ik dan ook opgelucht toen het 15 mei 2018 was en onze dochter eindelijk geboren zou worden. Ik werd naar de operatiekwartier gebracht. Ik had enorm veel zenuwen, maar ik vergat opnieuw de pijn, net zoals elke keer wanneer ik onze kleine meid voelde bewegen in mijn buik. De gynaecoloog zei: “Hier is ze dan!” Jawel, daar was ons prachtige meisje! Emilia was 48 cm groot en woog 3550 gram.

Emilia is ondertussen twee maanden oud en doet het heel goed. Ook ik ben aan de betere hand. Het grootste deel van de pijn van de keizersnede was na zes weken verdwenen. Vanaf dan kon ik zelf ook opnieuw wat bewegen. Ik merk uiteraard dat mijn lichaam heel erg verzwakt is door 7 maanden niets te kunnen doen. Dit zal veel tijd nodig hebben, maar intussen kan ik wel genieten van ons wondertje! ❤️

Ik wil via deze weg graag mijn familie en vriend Joren bedanken. Zij hebben me hier doorheen geholpen en met veel liefde gesteund!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *