Vandaag delen we weer een bijzonder verhaal op de blog. En wat voor één. Je zou haast niet geloven dat dit slechts het levensverhaal van één persoon is. Wendy had een zeer problematische jeugd. Ze werd misbruikt door haar vader en slecht verzorgd door haar moeder. Bovendien verloor ze naast haar broer ook haar eerste kindje. Dat alles zorgde ervoor dat ze verslaafd raakte aan alcohol en drugs en dat ze in enkele foute relaties belandde. Lees mee voor Wendy’s bijzondere verhaal.

Even voorstellen: Wendy

Mijn naam is Wendy van Eeghem en ik ben 31 jaar. Ik ben afkomstig uit het Belgische Borgerhout, maar momenteel woon ik in Maasmechelen. Ik heb één broer, twee zussen, twee halfbroers en een halfzus.

Geen contact meer met familie

Een van mijn halfbroers kwam op 25-jarige leeftijd om het leven toen hij werd aangereden door een vrachtwagen, net toen hij het ziekenhuis had verlaten na een operatie aan zijn meniscus. Dan heb ik ook nog een broer die al sinds zijn 12 jaar drugs gebruikt en waar ik nu geen contact mee mee heb. Mijn andere halfbroer is in Leuven opgenomen voor hulp door een opeenstapeling van verschillende feiten. Mijn twee zussen werden in een pleeggezin geplaatst en wonen nu ergens in Antwerpen. Dan is er nog mijn halfzus. Zij woont met haar zes kinderen in Aarschot en kan je een beetje vergelijken met de familie Flodder. Ik heb dus met niemand van mijn familie een band of contact.

Moeilijke jeugd

Tot mijn 5 jaar zat ik in Pulderbos, een centrum voor astma en eczeem. Totdat ik 7 jaar was, heb ik in Antwerpen gewoond. Op die leeftijd werd ik misbruikt door mijn vader. Mijn moeder heeft me uiteindelijk meegenomen naar Maasmechelen, waar we bij mijn oma zijn gaan wonen. Daar hebben we enkele jaren gewoond.

Mijn moeder zorgde niet goed voor me. Ze dacht enkel aan zichzelf. Ze deed me vieze kleren aan, ik kreeg geen gezond voedsel en we leefden in een vuile woning. Daardoor werd ik erg gepest. Ik wilde dan ook niet meer naar school en spijbelde regelmatig. Dat had tot gevolg dat ik in Tongeren onder bijzondere jeugdzorg werd geplaatst. Ik heb in vier gewone instellingen gezeten en ook in één gesloten instelling.

Begeleid zelfstandig wonen

Toen ik 17 jaar oud was, ging ik begeleid zelfstandig wonen. Zo leerde ik de papa van mijn overleden dochter kennen. Ik ging alleen wonen, maar omdat ik niet met geld kon omgaan, moest ik al snel uit mijn woning. Mijn vriend stelde toen voor om samen bij zijn ouders te gaan wonen. Het was een Italiaanse familie, bestaande uit erg warme mensen. Behalve mijn schoonmoeder dan … In de vier jaar die ik daar woonde, hield ze steeds mijn post achter. Bovendien ging ze een lening aan op naam van mijn vriend.

Een dochtertje: Briana

Toen ik zwanger was van mijn dochter, vroeg mijn schoonmoeder om het kind weg te doen. Toen Briana eenmaal geboren was, draaide ze echter 180 graden. Vanaf dan was ze erg lief voor Briana. Op 22 april 2007 had mijn dochtertje een erg onrustige nacht. Ik nam haar bij mij in bed en de volgende ochtend lag ze dood in mijn armen. Dat is de dag waarop heel mijn leven veranderde. Ik begon drank en drugs te gebruiken en sloot me af van alles en iedereen. Mijn vriend begon me te slaan en mijn schoonmoeder zei dat ik niet mocht huilen, want dat was beschamend naar de buren toe.

Zwitserland

In 2011 leerde ik de papa van mijn inmiddels bijna 7-jarig zoontje Dardan kennen. Hij was Albanees, maar zijn familie woonde in Zwitserland. Hij vroeg me om mee naar daar te verhuizen. Ik dacht dat ik daar eindelijk een nieuwe start zou kunnen nemen, maar niets was minder waar … De familie sloot me dagelijks samen met mijn zoontje op in huis, zodat ik niet naar buiten kon gaan.

Op een dag heb ik de sleutels verstopt en zo ben ik kunnen vluchten naar België. Ik heb 12 uur lang gereden met mijn zoontje van één jaar oud, een echte hel was dat. Uiteindelijk ben ik tot 2013 bij mijn broer in Leuven mogen blijven. Daarna ging ik samenwonen met zijn beste vriend in Tielt-Winge. Hij gebruikte echter drugs, net zoals mijn broer.

Gewapende overval

Op dat moment kon ik het niet meer aan. Ik heb mijn zoontje uit huis laten plaatsen. Ik liet mezelf opnemen in een afkickcentrum. Na twee dagen zag ik het echter niet meer zitten en wilde ik er weg. In het centrum zat een man, Sacha, die samen met mij wilde wegvluchten. En dat deden we ook. Maandenlang hebben we GHB, een soort drugs, gebruikt, waardoor we de gekste dingen deden. Zo pleegden we een gewapende overval met een taxi. Kortom, we deden alles wat niet mocht.

Op een avond kregen Sacha en ik een heftige ruzie die uitmondde in een gevecht. Hij viel me aan met een hamer en het volgende dat ik weet is dat ik wakker werd in het ziekenhuis. Ik lag vastgebonden op het ziekenhuis bed en ze beweerden dat ik geprobeerd had om zelfmoord te plegen. Ik had zogezegd geprobeerd mezelf te verhangen. Daardoor had ik drie weken in coma gelegen en moesten ze uiteindelijk een long verwijderen. Drie maanden lang was ik met een machine aan bed gekluisterd.

Psychiatrie

Daarna moest ik naar de psychiatrie tot ik kon bewijzen dat ik mezelf niet had willen verhangen. Toen ik dat kon, mocht ik weer naar buiten en kon ik het contact met mijn zoontje weer opbouwen. In 2015 kreeg ik hem terug bij mij en toen leerde ik ook Frank, mijn huidige partner, kennen. Hij heeft me al zeker vijftien kansen gegeven. Toen ik hem leerde kennen, was ik nog steeds verslaafd aan alcohol en drugs. Ik gooide alles kapot, ik loog en ik was mezelf niet meer. Mijn zoontje werd geplaatst door de jeugdrechter.

Eindelijk gelukkig

Ik ben nu 14 maanden nuchter en clean. Op 25 november 2017 ben ik bevallen van een zoontje, Damian. Ik ben nu eindelijk gelukkig. Ik woon op een koeienboerderij en ik ben hard aan het werken om mijn oudste zoontje terug bij me te krijgen. Hopelijk blijft alles goed gaan!

Fotocredits: Wendy

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *