Melanie was 27 weken zwanger van haar tweede kindje toen ze een ernstige bloeding kreeg. De artsen stelden baarmoederhalskanker bij haar vast. Een bange periode volgde. Welke behandeling zou het minst gevaarlijk zijn voor Melanies ongeboren zoontje? Vandaag lees je haar bijzondere verhaal op de blog.

Bijzonder verhaal: Melanie kreeg baarmoederhalskanker tijdens haar zwangerschap

Ik ben Melanie, 28 jaar oud en kapster van beroep. In november 2015 werd ik moeder van een dochtertje, Jaidey. Op 19 augustus 2016 ben ik getrouwd met mijn man Ferry. In december 2017 werd ik voor de tweede keer moeder. Deze keer van een zoontje, Jake. Toen ik 27 weken zwanger was van Jake, kreeg ik de schrik van mijn leven. Wat begon als een enorme bloeding, bleek later baarmoederhalskanker te zijn.

Huilbaby

We hadden altijd gewenst om onze kindjes kort na elkaar te krijgen. Jaidey was geen makkelijke baby, maar een echte huilbaby. Later bleek ze een ernstige vorm van reflux en koemelkallergie te hebben. Daarom bleef de wens voor een tweede kindje eerst even uit, maar al snel begon het toch weer te kriebelen. Onze nachten waren nog steeds gebroken, dus waarom zouden we dan al niet meteen voor een tweede kindje gaan? Vrij snel daarna raakte ik opnieuw zwanger. Ons geluk kon niet op.

Moeilijke zwangerschap

Deze zwangerschap vond ik veel zwaarder dan die van Jaidey. In het begin was ik misselijk, erg moe en kreeg ik bekkeninstabiliteit. Bij mijn eerste zwangerschap had ik nergens last van, dus dat viel nu wel even tegen. Maar ik dacht: dat hoort er nu eenmaal bij! Bovendien had ik ook een peuter rondlopen die de hele dag aandacht vroeg. Ik kon dus niet rusten wanneer ik het zelf wilde. Logisch dat het allemaal wat zwaarder was, toch?

Bloeding

Op 27 weken zwangerschap beleefde ik echter de schrik van mijn leven. Ik kreeg een heftige bloeding. Ik belde onmiddellijk mijn man. Hij kwam meteen en belde de ambulance die me naar het ziekenhuis bracht. Gelukkig voelde ik Jake nog bewegen in mijn buik. Ik bleef rustig omdat ik wist dat het goed ging met hem. De echo in het ziekenhuis bevestigde dat. Maar waar kwam die bloeding dan vandaan? Toen ze in mijn baarmoeder keken, zagen ze “iets”, maar ze wisten niet wat.

Baarmoederhalskanker

Ze deden verschillende testen en ik moest twee nachtjes blijven omdat ik geen bloed meer mocht verliezen. Toen ik naar huis ging, was er echter nog steeds geen resultaat van de testen. Geen nieuws betekent goed nieuws, dacht ik. Ik voelde me ook helemaal niet ziek. Maar helaas … Een week later werd ik gebeld met slecht nieuws. Ik barstte meteen in tranen uit. Jaidey stond naast me en vroeg: “Mama, mama, wat is er?”

Ik bleek een kwaadaardige kanker te hebben. Maar omdat de vorm van behandelbaarheid nog onbekend was, konden ze voorlopig niets doen. Er volgden twee lange weken van onzekerheid, onderzoeken, scans, enzovoort. We hebben lang moeten wachten, maar uiteindelijk bleek het baarmoederhalskanker te zijn. Gelukkig waren er geen uitzaaiingen.

Chemo

Vanaf dat moment werd ik geleefd. Er waren verschillende opties. Ze zouden de baby meteen kunnen laten komen. Maar hoe groot was dan de kans dat hij het zou overleven en gezond zou zijn? En wat met chemo tijdens de zwangerschap? Was dat een goed idee? Na overleg met alle artsen kwamen we tot het besluit dat chemo de beste optie leek voor mezelf en voor de baby. Ik kreeg twee chemokuren, waarvan mijn haren allemaal uitvielen.

Jakes geboorte

Jake werd uiteindelijk geboren met een keizersnede na 36 weken zwangerschap. Meteen na de geboorte werd ik geopereerd, dus de eerste uren na Jakes geboorte heb ik helaas niet meegemaakt. Gelukkig heb ik de geboorte wel bewust beleefd. Er was nog even paniek omdat ze de placenta hadden geraakt, maar al snel leek het goed te gaan met Jake. Ook hadden we alles laten vastleggen door een fotograaf. Na de geboorte werd ik dan meteen onder narcose gebracht en werd mijn baarmoeder verwijderd. Het was een pittige operatie, maar alles verliep volgens plan. Toen ik wakker werd, was ik ontzettend moe, maar ik was heel blij dat ik Jake en Ferry meteen kon zien.

Trombose

Na die operatie ging alles erg goed. Misschien wel te goed? Op tweede kerstdag was ik wat door de kamer aan het lopen om trombose te voorkomen toen ik voor Ferry’s ogen flauwviel. Ik bleek een dubbele longembolie te hebben. Vier uur lang lag ik kritiek op de intensive care. Ik had erg veel geluk dat de prop was doorgeschoten. Anders was ik voor de ogen van Ferry dood neergevallen. Mijn hart brak toen ik dat hoorde.

Op dat moment was ik het vertrouwen in mijn lichaam wel even kwijt. Na tien dagen in het ziekenhuis mochten we eindelijk naar huis. Helaas bleek het thuis niet gelijk helemaal goed te gaan. Ik bleef maar urine verliezen. Of dat dacht ik althans. De volgende dag kon ik opnieuw naar het AMC, waar bleek dat ik geen urine maar wondvocht verloor. Zeven dagen later kreeg ik een bult in mijn arm, wat op trombose leek. Opnieuw kon ik terug naar het ziekenhuis, en het vertrouwen in mijn lichaam werd steeds minder.

Reflux en koemelkallergie

Met Jake ging het aanvankelijk heel erg goed. Later begon hij echter steeds meer te huilen en bleek hij net als Jaidey ernstige reflux en koemelkallergie te hebben. Ook hij was een week in het ziekenhuis. Hij kreeg andere voeding en medicatie en nu is het een supervrolijk mannetje.

Een geluk bij een ongeluk

We proberen het allemaal positief te bekijken. Ik geloof dat de zwangerschap mijn redding is geweest en dat het dus allemaal zo had moeten zijn. Het is dan wel pittig, maar zonder zwangerschap had ik misschien pas op mijn dertigste een uitstrijkje laten nemen en dan was het misschien wel te laat geweest … Ik besef nu heel goed dat het leven zomaar plots voorbij kan zijn. Daarom genieten we echt van elke dag. Om de drie maanden moet ik op controle, en tot nu toe was elke controle goed. Ook Jake moet tot zijn achttiende op controle blijven gaan om te kijken of hij geen schade heeft overgehouden aan de chemokuren.

Wij zijn op zoek naar nieuwe bijzondere verhalen. Heb jij zelf een bijzonder verhaal of ken je iemand met een bijzonder verhaal, in welke vorm dan ook? En lijkt dit je leuk om met onze volgers te delen? Neem dan contact op via info@onlinelifestylemagazine.com. We kijken uit naar je reactie!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *