Vandaag deelt Emy haar verhaal in de rubriek ‘bijzondere verhalen’. Zij kreeg tijdens haar zwangerschap zwangerschapscholestase. Een spannende periode volgde. Benieuwd wat dit inhoudt en naar haar verhaal? Lees dan snel verder. 

Even voorstellen: Emy en zwangerschapscholestase

Hi! Ik ben Emy, 31 jaar, getrouwd en mama van twee wondertjes. Vandaag deel ik met jullie hoe het was om zwangerschapscholestase te hebben. Dit kreeg ik tijdens mijn eerste zwangerschap. Emy

Wat is zwangerschapscholestase?

Wat is zwangerschapscholestase eigenlijk? Ik hoor het je denken. Kort gezegd houdt het in dat door alle veranderingen in de hormonen er galstuwing ontstaat. Je krijgt een te hoog gehalte aan galzouten/-zuren in de lever. Dit kan uiteindelijk gevaarlijk zijn voor jou en je ongeboren kindje. Het symptoom wat vaak naar voren komt is jeuk, hele erge ondraaglijke jeuk!

Hoe begon dit bij mij?

In januari was ik uitgerekend van Phlyn. Ik had lekker verlof en was heerlijk aan het aanrommelen in huis en alles wat je in je verlof doet. Wel merkte ik dat ik wat jeuk kreeg. Dit was denk ik rond 34 weken. In eerste instantie dacht ik dat het de striae waren op mijn buik en benen en ik besteedde er dan ook weinig aandacht aan. Toen merkte ik echter ook dat ik jeuk kreeg onder mijn voeten en handpalmen. Ik dacht dat jeuk gewoon bij de zwangerschap hoorde. Ik kan mij nog zo goed herinneren dat ik met Kerst alleen maar in mijn handen zat te wrijven, omdat het zo jeukte. Nietsvermoedend ging ik op zoek naar middeltjes om dit te bestrijden. Eigenlijk was er niks wat je als zwangere vrouw mag gebruiken. Ik ging naar huis met een tube mentholgel. Wat een verademing! Voor 5 minuten dan toch …EmyOp een bepaald moment was het zo erg dat ik gewoon niet meer sliep van de jeuk. En als ik al in slaap viel, werd ik weer wakker van die vreselijke jeuk. Ik vroeg mijn man midden in de nacht of hij mij helemaal wilde insmeren met de gel zodat ik in slaap kon vallen. Soms kwam hij rond 07:00 uur in de huiskamer om naar zijn werk te gaan en dan zat ik huilend op de bank te vertellen dat ik nog wakker was en niet had geslapen. Al krabbend natuurlijk. Ik ben best een doorzetter, dus ik wilde er niet mee naar de verloskundige. Maar het werd echt onhoudbaar. Op een zondagochtend zat ik er zo doorheen, dat ik huilend de verloskundige belde. Ik was op dat moment 39+1 weken zwanger. Ze zei dat dit misschien wel zwangerschapscholestase kon zijn. Ik had geen idee waar ze het over had. Ze beloofde een afspraak te maken in het ziekenhuis voor de volgende dag om een aantal onderzoeken te doen.
>>>VOLG ONS OP FACEBOOK

CTG

Gespannen en helemaal uitgeput van de slapeloosheid kwamen we aan in het ziekenhuis. Ik werd meegenomen naar een ruimte waar allemaal meiden aan de CTG lagen. De één met een dikke toeter zoals ik, de ander met een bescheiden buikje. Tijdens het wachten ving ik wat van de verhalen op en er werden inleidingsdata gepland met de verpleging. Ik mocht ook aan de CTG om te kijken hoe het met Phlyn ging in de buik en er werd bloed afgenomen voor onderzoek. Na de CTG had ik een afspraak met de gynaecoloog. Ze nam alles met mij door en deed ook inwendig onderzoek om te kijken of ik misschien al ontsluiting had. Superspannend als het je eerste zwangerschap is! Het enige wat wij hoopten was dat ze zou zeggen dat ik eerder mocht bevallen. Ze zei dat de uitslag van het bloedonderzoek pas twee dagen later bekend zou worden. Ze keek mij echter aan en zag waarschijnlijk dat ik helemaal uitgeput was en zei: “Als je dat zelf fijn vindt, gaan wij jou uit je lijden verlossen en gaan we de bevalling inleiden wanneer er plek is. Dit omdat je toch al zo ver in de zwangerschap bent en vanwege jouw klachten. Tot die tijd schrijf ik medicijnen voor om de jeuk te verlichten”.
Ik bloeide helemaal op! Wat een fantastisch nieuws. Die avond nam ik de medicijnen die als bijwerking dufheid hebben. Nou, dat heb ik geweten! Ik viel in slaap rond 20:30 uur en sliep tot de volgende ochtend. Wat een verademing. Ik besloot wel om de medicijnen niet meer te nemen, omdat ik helder wilde zijn voor de bevalling. Ik was er helemaal zweverig en duf van.

Opname

Die woensdag werd ik opgenomen in het ziekenhuis. Ik kwam op een kamer terecht waar al twee meiden lagen. Het was heel confronterend. Die meiden waren pas 28 en 29 weken zwanger. Ze lagen er al weken en mochten de afdeling niet eens verlaten in verband met risico op vroeggeboorte. En ik liep daar met mijn toeter binnen met maxi cosi en ik wist dat ik de volgende dag zou gaan bevallen van een gezond baby’tje. Wat stelden mijn klachten nou voor? Ik vond het wel heel fijn dat ik wist dat dit het laatste nachtje was dat ik wakker zou liggen met jeuk en dat ik donderdag op de prachtige datum 15-01-2015 mama zou worden. Na een bevalling van ongeveer 3 uur werd mijn lieve jongen geboren!

Na de bevalling

De week na de bevalling werd de jeuk steeds minder. Eindelijk kon ik weer slapen. Nou ja, soort van. Met een pasgeboren baby heb je nooit veel slaap natuurlijk. Mij werd aangeraden om niet aan de pil te gaan. Er kon dan een risico zijn op een terugkeer van de cholestase en de bijbehorende klachten. Ook was er bij een volgende zwangerschap een verhoogd risico dat ik het weer zou krijgen. Gelukkig is dit niet gebeurd! Dus meiden met jeuk in de zwangerschap; trek aan de bel en blijf er niet mee rondlopen zoals ik!
Fotocredits: Emy

1 Comment on Bijzonder verhaal: Emy kreeg te maken met zwangerschapscholestase

  1. Henriët
    6 oktober 2017 at 16:59 (2 maanden ago)

    Bij mij werd in week 37 zwangerschapscholestase geconstateerd. Achteraf had ik ook al langere tijd last van jeuk, vooral snachts in mijn handen en aan mijn benen. Ik dacht eerst dat het te maken had met het warme weer en het vasthouden van vocht, totdat het kouder werd en mijn jeuk erger. Gek werd ik ervan, alleen steenkoud water gaf enige verlichting. Meteen een goede oefening om je ademhaling onder controle te houden haha.
    Bij mij hielpen de medicijnen (ursochol) ook erg goed, ik had hiervan gelukkig geen bijwerkingen. Daarnaast gebruikte ik snachts zinksmeersel, hiermee smeerde ik mijn armen, handen, benen en voeten mee in, helemaal wit was ik dan maar het hielp wel!
    Ik ben uiteindelijk op week 37+6 ingeleid, bijzonder was dat de ene gynaecoloog week 38 wel op tijd genoeg vond, maar de andere volgens protocol in week 37 wilde inleiden. Gelukkig is alles helemaal goed gegaan en hebben we nu een prachtig lief meisje van inmiddels 1 maand oud.
    Dus heb je bovenmatig veel jeuk, twijfel niet en heb jet er met je vk over en eis evt een bloedtest, want het kan heel makkelijk en zonder risico onderzocht worden.

    Beantwoorden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *