Iets meer dan 2,5 jaar geleden beviel ik van onze dochter. 5 maanden geleden is onze zoon geboren. Het was best even wennen aan de nieuwe gezinssituatie. Maar iedereen heeft zijn of haar plekje weer gevonden. Er is alleen één ding waar ik maar niet aan kan wennen….. mijn lichaam!!

Mijn lichaam

Goed gevormd

Ik ben nooit de slankste geweest. In maatje 34 pas ik met één been, met mijn 1.82m ben ik zeker niet de kleinste en jarenlang schommelde ik met mijn gewicht tussen de 75 en 77 kilo. Tijdens de zwangerschap van mijn dochter kwam ik 20 kilo aan. Die kilo’s moesten er dus ook weer allemaal af. Na de zwangerschap van mijn dochter kwam de internist tot de ontdekking dat mijn schildklier te traag werkt. In eerste instantie dacht ze dat het door de zwangerschap kwam en dat het wel weer weg zou gaan, maar na wat extra onderzoeken bleek dat helaas niet het geval.Lichaam en zwangerschap

Na het juist afstellen van de medicijnen begon ik toch af te vallen (waar ik heel dankbaar voor ben, want je hoort vaak wat anders met een traagwerkende schildklier!) Na een tijdje woog ik standaard 73 kilo. Daar was ik enorm blij mee. Ik zat goed in mijn vel. Oké, de bikini is niet mijn favoriete outfit en dat zal het ook zeker nooit worden, maar ik was “dik tevreden”. Ook al staat heel Instagram en Facebook vol met mensen met sixpacks, wasbordjes en een goed afgetraind lichaam zonder cellulitis of striae. Ik vond mijn lichaam goed. Het paste bij mij. En die heupen? Tja, die zitten in de familie en heb ik geërfd.

Zwangerschap en je lijf

Bij mijn dochter wist ik pas na 3 maanden dat ik zwanger was en heb ik dus aan het begin niks aan mijn lichaam gemerkt. Maar bij de zwangerschap van mijn zoon was dat wel anders. Ik draag het liefst high waist broeken om de heupen een beetje te verbergen, maar deze zaten al na een paar weken niet zo fijn meer.  Ook zaten mijn borsten al snel helemaal klem in mijn bh.

Deze keer kwam ik ‘maar’ 12 kilo aan. Maar het voelde als 30 kilo aan. Mijn buik zat me enorm in de weg en alles aan me voelde dik. Ook al hoorde ik vaak dat ik er goed uitzag, toch dacht ik daar zelf heel anders over. Ik voelde me gewoon echt niet fijn in mijn lichaam. Maar het is alsof dat soms niet mag. Dat je moet genieten van je buik, waar je kindje in groeit. Dat deed ik ook wel hoor. Maar aan mijn lichaam kon ik gewoon echt niet wennen.

Rolletjes

We zijn inmiddels 5  maanden verder. En het is niet zo dat ik heel blij word als ik in de spiegel kijk. Ik baal enorm als spijkerbroeken me te strak zitten. Of een rolletje over bij broekrand wil gaan hangen. Dit klinkt misschien wat overdreven maar zo voelt het wel echt. Er moet nog een kilo of 6 af. En het lijkt wel of die allemaal aan mijn buik geplakt zitten.

Waar ik dan weer wel aan kon wennen tijdens de zwangerschap waren mijn borsten. Mijn cup A had ik ingeruild voor een volle B. Klinkt weinig maar voor mij voelde het enorm. Ik had een decolleté. Best leuk. Maar toen stopte ik met borstvoeding geven… Je voelt het al aankomen. Weg borsten. Maar dan ook echt WEG. Ik heb echt niks meer over. En dat beetje vel wat overgebleven is hangt er maar een beetje bij. Gelukkig kan ik er zelf wel om lachen en maak ik er altijd grapjes over. Het is ook nooit goed bij ons vrouwen. Te veel vet, te weinig borsten. Ach ja, gelukkig ben ik wel heel grappig!

En nu?

Tja. Nu moet ik dus vollebak aan de slag om die laatste kilo’s eraf te krijgen. Hoe ik dat ga doen? Gezond eten en snacken en weer fanatiek hardlopen. Maar daar zal ik jullie in mijn volgende blog alles over vertellen.

Mochten je nou dé tip hebben om die laatste kilo’s kwijt te raken? Laat het me weten!

 

Fotocredits: Pinterest

 

 

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *