Poef! Opeens was hij daar: de eerste verjaardag van dochter Tessel. Bij zoon Mees was alles in het eerste jaar nog nieuw en spannend. Bij Tessel leek de tijd echter voorbij te zijn gevlogen, zonder dat we echt hadden stilgestaan bij hoe ze in sneltreinvaart veranderde en hoe ze tientallen nieuwe dingen had geleerd. We waren zo druk geweest met het runnen van een echt gezin, dat Tessel er een beetje tussendoor rommelde.

Bijzondere verjaardag

Zo’n eerste verjaardag is best bijzonder. Je kindje is baby-af, een dreumes. In het eerste jaar zijn ze volledig afhankelijk van jou, maar na dat eerste jaar worden ze opeens in sneltempo zelfstandiger. Ze gaan lopen, praten, willen dingen ‘zelluf’ doen. En voor je het weet, staan de verhuisdozen in de hal en gaan ze op kamers. De avond voor Tessels eerste verjaardag dacht ik terug aan het afgelopen jaar.

Eerste verjaardag 1

De eerste weken

We wisten dat de geboorte eraan zat te komen. De datum voor de keizersnede lag namelijk al een poosje vast. De avond ervoor brachten Richard en ik ons enige kind Mees bij opa en oma. We gingen samen uit eten en fantaseerden over hoe het zou zijn met z’n viertjes. Ik keek er enorm naar uit: weer een baby om mee te kroelen en te tutten, weer verwend worden in de kraamweek, verlof hebben en dus heel veel tijd hebben om te genieten.

>> LEES OOK: Borstvoeding en werken

De volgende dag werd er zonder al te veel problemen een kerngezond, roze, zacht meisje op mijn borst gelegd. De kraamweek was fijn. Tessel was een zoete baby en Mees was blij met zijn nieuwe rol als grote broer.

Eerste verjaardag 2

Het echte leven

Tot zover het zoete gedeelte. Na een paar weken begon het echte leven weer. En dat nieuwe leven was druk, echt druk. Ik was al lang weer vergeten dat de eerste weken sowieso ‘killing’ zijn qua nachtrust, met die nachtvoedingen. En nu kon ik ’s ochtends na de eerste fles niet nog even doorslapen, want ik had nog een kind dat een boterham wilde. Ik was ook vergeten dat het met één kind al een militaire operatie was om even de deur uit te gaan, laat staan met twee.

Als klap op de vuurpijl onderging mijn man acht weken na mijn bevalling ook nog eens een zware knieoperatie. Wekenlang mocht hij niks tillen en drie keer per week moest hij naar de fysio worden gebracht. Jemig, wat was dat druk!

Makkelijker

Toen Mees één werd, vond ik dat best moeilijk. Na het hele medische traject dat we hadden doorlopen, had ik eindelijk een baby. En die baby was opeens één. Ik vroeg me af of ik wel genoeg had genoten en of ik alles wel bewust genoeg had meegemaakt.

>> LEES OOK: OOTD Boys 

Maar toen de eerste verjaardag van Tessel naderde, merkte ik dat ik het prima vond. Ze werd groter en alles werd makkelijker. Ik was niet meer de hele dag in de weer met flesjes, ik kon de deur weer uit zonder uitpuilende luiertas en ik kreeg steeds meer tijd voor mezelf.

Daarnaast had ik twee kinderen gekregen in twee jaar tijd. Aangezien ik vlak na Mees’ eerste verjaardag alweer zwanger was van Tessel, waren mijn hormonen eigenlijk al een jaar of drie van slag. Een jaar na mijn laatste bevalling begon ik me eindelijk weer een beetje mezelf te voelen.

Eerste verjaardag 3

Herwonnen vrijheid

Ondanks dat drukke eerste jaar had ik misschien nog wel meer genoten van Tessels babytijd dan van die van haar broer. Het was allemaal niet meer zo spannend en nieuw en ik was inmiddels een ervaren moeder die niet zo snel van haar stuk te brengen was. Ik geniet me suf van mijn peuter en dreumes, maar geniet ook heel erg van mijn “herwonnen vrijheid”.

Of ik nog een derde zou willen? Ach, wie weet. Bij kraambezoeken voel ik toch altijd een beetje heimwee naar die eerste bijzondere weken en ook ik weet dat je de minder leuke dingen snel vergeet, dus wie weet gaat het over een poosje weer kriebelen. Maar eerlijk? Voorlopig vind ik mijn leven met twee kindjes boven de één een feestje!

Ik ben heel benieuwd hoe jullie hierover denken. Vonden jullie die eerste verjaardag moeilijk of een juist een verademing?

Tanja

>> Volg je ons al op Facebook en Instagram?

2 Comments on Als je baby baby-af is: de eerste verjaardag

  1. Rory
    22 november 2017 at 15:09 (10 maanden ago)

    Niet moeilijk of een verademing. Alleen maar heel erg bijzonder. Ik heb mijn dochtertje gekregen toen ik 41 was. We wisten eigenlijk beiden al dat het er bij een zou blijven (aangezien ze echt een wondertje was en is). Dat maakte het extra bijzonder. Echt heel erg van genoten. De momenten. De verjaardag. Alles er omheen.

    Beantwoorden
    • Tanja
      22 november 2017 at 18:30 (10 maanden ago)

      Ik snap je helemaal Rory. Ik vind het nog elke dag bijzonder dat ik de moeder mag zijn van twee kindjes en heb ervaren dat dat niet vanzelfsprekend is. Ik vind het mooi dat je zo geniet van elk moment met je dochter. Ga daar vooral mee door!

      Beantwoorden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *