Wat is het soms moeilijk al die ballen in de lucht te houden. Ik geef toe dat er bij mij weleens ééntje uit mijn handen glijdt. Maar mag het? Dat er bij de combinatie van moeder zijn en het starten van een eigen bedrijf veel komt kijken kon ik van tevoren inschatten, dacht ik. Echter nu bijna 2 jaar verder als ondernemer ben ik blij dat ik hier gelukkig niet te veel bij stil heb gestaan. Ik geef nooit snel op en heb ik absoluut geen spijt van deze beslissing. Ik zou zeggen, ga rustig zitten en lees mijn ervaringen over ondernemer zijn.

Ergens beginnen als ondernemer

Een jaar geleden ben ik, Lisa Voet, dit nieuwe avontuur als ondernemer begonnen. Samen met mijn partner Roy brainstormden wij wat af en hebben altijd de grootste dromen en ideeën. Een interieurbureau genaamd “AndereKant”, voor interieuradvies en volledige make-overs. Dat moest het gaan worden en wat waren wij er enthousiast over.
Voor anderen daarentegen klonk dit als een impulsieve actie. Eerlijk is eerlijk, ik ben nogal een chaoot en inderdaad ook wat impulsief.

Meningen en reacties

‘Ondernemer word je niet zomaar’, ‘Er komt echt veel bij kijken’ en vooral ‘Het is echt hard werken hoor’. Deze en nog meer opmerkingen hoorde ik maar wat vaak voorbijkomen. Grappig eigenlijk, hoe mensen ongevraagd een mening geven en vooral zo negatief. Ik vroeg mij vaak af of het uit bezorgdheid of jaloezie was. Gelukkig kon ik mij over deze gedachten heen zetten want ik wist het 100% zeker. Dit is wat ik echt wil, dit is echt hoe ik mijzelf over 10 jaar zie. ‘Hoe zie je dat voor je, ondernemen met een dochtertje (Lily) van net 9 maanden oud?’ was ook zo’n vraag. Hier had ik alleen nog niet echt een duidelijk antwoord. Gelukkig voor mij kwam die vraag ook niet vaak voorbij.

‘Alles komt zoals het komt’

Noem mij naïef of impulsief, want het starten van een bedrijf zonder startkapitaal of bedrijfsplan is een beetje gek. Maar met mijn diploma’s als basis, de titel “Interior Architect” en met veel liefde voor het vak interieur wilde ik deze gok wagen. “Alles komt zoals het komt” is mij ooit geleerd en dat bleek.

 

moeder en ondernemer

 

Zo gepiept

Een bedrijf starten is niet moeilijk blijkt maar weer. Je zorgt dat je een bedrijfsnaam hebt en  weet in welke branche je gaat werken. Hiermee ga je naar de Kamer Van Koophandel en voor je het weet sta je buiten. Je bent dan € 65,- lichter maar wel met een papiertje in je handen. Jouw bedrijf is nu officieel!

Lets go

Zoals ik al zei, een fluitje van een cent maar toen begon het echte werk. Met de agenda’s van mijn ouders, schoonmoeder en onze vaste oppas kwamen wij de weken door. Ik had veel opties en kon alles goed overzien. Binnen no time kwamen de eerste opdrachten binnen en begon de zaak te lopen. Gelukkig sliep Lily toen nog vaak en lang dus kon ik overdag veel doen. Als ik afspraken had kon ik in vele gevallen Lily meenemen. Mijn eerste klanten kwamen toen nog vooral uit onze familie en vriendenkring. Iedereen vond het maar wat leuk om haar weer te zien. Als ze echt niet mee kon naar een afspraak dan bracht ik haar naar één van onze oppasadresjes.

Financiële zekerheid

Toendertijd had ik nog een vaste baan in een luxe lingeriewinkel voor 20 uur per week. Dit gaf mij een stukje financiële zekerheid. Ik kwam er echter al snel achter dat dit met de vollopende agenda niet meer ging lukken. Het werd drukker en vanaf het moment dat ik mijn eerste grote opdracht had was het echt even afzien. Een werkweek van 120 uur is voor niemand goed. Maar om alles daarnaast ook nog draaiende te houden was een mooi moment om prioriteiten te gaan stellen.

 

Ondernemen en een peuter

 

Sneltreinvaart

AndereKant was een feit en zonder daadwerkelijk reclame te maken volgen de opdrachten, groot en klein, elkaar nu in sneltreinvaart op. Super natuurlijk, maar dit vraagt ook om een hoop creativiteit en improvisatie om alles in goede banen te lijden en vooral te houden. Dit lukt ons prima, maar ik zou liegen als ik niet zou vertellen dat er ook dingen voor moeten wijken.

‘Even’

Simpelweg omdat de dagen veel te kort zijn voor wat je eigenlijk nog had willen doen. Maar ook omdat er regelmatig een gebrek is aan energie. Met een puberende peuter zijn er genoeg dagen dat ik al lang blij ben als ze ‘s avonds op bed ligt en er beneden de rust teruggekeerd is. Dat is vaak het moment dat ik nog “even” iets af kan maken, maar dat “even” kent Roy ook. Want altijd als ik lekker bezig ben zie ik dat de TV of de PlayStation uit gaat. Hij geeft mij een kus en zegt dat hij de hond uit gaat laten. De laatste ronde is altijd voor hem maar ik schrik altijd als ik naar de klok kijk en zie dat het weer “even” na 23.00 uur is. Zucht, weer een dag voorbij.

Geen gevoel voor timing

Gelukkig voor mij slaapt Lily nog steeds overdag prima, dit geeft mij de mogelijkheid om wat te doen. Maar altijd als ik die tijd echt nodig hebt hoor ik 20 minuten nadat ik haar in bed gelegd heb “maaaamaaa!” van boven komen. Kak, dat wordt dus niets vandaag. En juist als je nog wel veel op je lijstje hebt staan maar geen deadline op je schouder hebt tikken slaapt mevrouw gerust 3 uur aan één stuk door.

Lijstjes

Fijn, heel fijn natuurlijk, maar er is simpelweg niet op te plannen. Al doende leert men (weer zo’n wijze uitspraak) want sinds kort tijd maak ik lijstjes. Ze liggen overal, to-do lijstjes per project, per week en zelfs per dag, boodschappenlijstjes (zowel van de supermarkt als overige), maar ook lijstjes met wat ik graag wil doen als ik een keer tijd “over” heb. Het moet niet gekker worden, I know, maar als ik dan een keer tijd over heb weet ik niet eens wat ik van gekheid niet wat ik zal doen…

 

Ondernemer en peuter

 

Een uitje

Ondanks het vele werken probeer ik zo veel mogelijk te genieten. Ik werk nu volledig als zzp’er vanuit huis en heb het voorrecht de hele dag met mijn dochter te kunnen genieten, maar dit is niet altijd zo makkelijk als het klinkt. Even (ja daar is hij weer) een tuincentrum in voor wat planten voor een klant is er vaak niet bij dus maken wij er vaak een heel uitje van.

Het is maar een fase

Gewapend met een rugzakje waarin een luier (want hoe ze het voor elkaar krijgt weet ik niet), een bekertje met drinken, wat koekjes, een verzameling aan knuffels in de auto die allemaal perse mee moeten en een speentje als laatste back-up gaan wij richting onze bestemming. Afhankelijk van haar bui is ze een onwijs goede hulp of laat ze zich uit het niets op de grond vallen en vliegt haar lievelingskonijn door de lucht. Ach, ik bedenk mij altijd het is maar een fase, (probeer) rustig te blijven en tot 10, 20 of soms tot 30 tellen. Langer zou ik overigens niemand adviseren, dit is niet handig voor je omgeving laat staan voor je eigen stemming.

Draken

Eenmaal thuis gaat het er over het algemeen goed aan toe. Ja, ze is mij aan het uittesten en ja, wat kan ze “draken”, zo noemen wij dat. Zo rent ze regelmatig als een gek over de bank heen en weer waarbij ze laatst voordat ik kon waarschuwen midden in de planten naast de bank viel. Gelukkig voor haar een zachte landing maar voor de plant was het schrikken, hij verkeert momenteel in zijn laatste levensfase. Dit gold laatst ook voor een compleet netje met mandarijntjes die zonder enige reden van hun schil ontdaan werden en door de hele kamer verspreid lagen. Meestal ben ik er op tijd bij, maar lang niet altijd.

Ondertussen…

Zo verbaas ik mij terwijl ik deze blog aan het schrijven ben over het feit hoe lief ze nu aan het spelen is. Echter was dit in mijn hoofd anders dan in werkelijkheid, terwijl ik om een hoekje kijk zie ik dat de volledige inhoud van haar pakje drinken op de salontafel en vloer ligt. Ondanks dat het een grote bende is besefte ik mij dat dit opruimen nog een groter gedoe zou zijn, dus heb ik mijn ogen dichtgeknepen en haar maar lekker even laten spelen. Heel slecht, maar zo kan ik nog even doorwerken.

 

ondernemer en peuter

 

Ontploft zooitje

Ik moet zeggen dat mijn geduld de ene dag eerder op is dan de andere. Gelukkig kan ik daar sinds een aantal maanden veel beter mee om gaan. Ik kan mij erbij neerleggen als ik ’s avonds om mij heen kijk en zie dat het één ontploft zooitje is. De was die nog steeds sinds vanochtend in de machine zit, de hond echt nog een keer naar buiten moet en ik helemaal niets heb kunnen doen aan mijn opdrachten. Maar ach, ik heb wel genoten van mijn dochtertje.

Partner zijn

En ook als ze meerdere malen het bloed onder mijn nagels vandaan gehaald heeft is het heel erg jammer. Juist dan laat ik ’s avonds het huis inclusief de opdrachten (mits er geen belangrijke deadlines of afspraken) voor wat het is. Ik kruip dan met een kop verse muntthee lekker naast mijn lieve vriendje op de bank. Want dat is ook belangrijk om naast zakenvrouw en moeder minimaal één avond per week partner te zijn.

Rust in de hectiek

Als ik iets geleerd heb in deze hectiek is dat ik onwijs gezegend ben dat ik van mijn hobby mijn werk kan en mag maken. Helemaal nu het werk maar blijft komen hoef ik niet te klagen. Dat doe ik dus ook zo min mogelijk.
Maar hoeveel plezier en energie ik ook uit mijn werk haal, het blijft werk en het is goed om af en toe ook even niets te doen. Een uitspraak van Roy waar hij overigens vanwege zijn beroep in het ziekenhuis niet aan moet denken. Toch hoor ik hem wel eens zeggen “Zolang er geen bloed uitloopt kan het best ‘even’ een dagje later gebeuren”. En hij nog heeft gelijk ook…

Liefs, Lisa
Anderekant

Fotocredits: Lisa

2 Comments on Ondernemer en moeder: Love it!

  1. kitty
    26 april 2017 at 18:36 (7 maanden ago)

    Zo herkenbaar of ik het zelf geschreven heb. Leuk om te lezen dat het bij andere ook zo gaat.

    Beantwoorden
    • Lisa
      26 april 2017 at 23:03 (7 maanden ago)

      Leuk te horen Kitty! Ja, het houdt ons erg bezig en creatief met van die kleine draken om ons heen hè?!

      Liefs Lisa

      Beantwoorden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *